27 oktober 2020

Favorieten van Beklijf #5 – Hoe onze favoriete films ons inspireren bij het maken van content

door Bente Schreurs in 'Favorieten van Beklijf'

De coronamaatregelen zijn weer aangescherpt en de dagen worden korter. Een goede reden om weer wat vaker op de bank te kruipen met een goede film. Dat doen we bij Beklijf dan ook graag. En het leuke is dat we van die films indirect ook best een hoop leren. Vijf Beklijvers vertellen wat hun favoriete film hen leert op het gebied van content.

Lisa – Beautiful Boy (2018)

favoriete-film-content-video

Beautiful Boy is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van journalist David Sheff en zijn zoon Nic. Beiden schreven vanuit hun eigen perspectief een boek over hoe Nic in zijn tienerjaren verslaafd raakte aan crystal meth. Hoe ver ga je als vader om je zoon te redden? En kun je iemand wel redden als de drugsverslaving zo de overhand heeft?

Ik zag deze indringende film bijna twee jaar geleden in een filmhuis in Utrecht. Na de aftiteling zat ik beduusd in mijn bioscoopstoel. “Deze film zou iedere jongere moeten zien”, zei ik tegen mijn vriend.

Show, don’t tell. Deze film bewijst dat het werkt

Hoeveel feiten en cijfers je ook om je oren geslingerd krijgt, je beseft pas echt wat een drugsverslaving doet als je het voelt en ziet. Show don’t tell is niet voor niets een bekend contentprincipe. Dat dit werkt, bewijst deze film voor mij.

Twee jaar na die avond in het filmhuis denk ik nog steeds af en toe terug aan David en Nic. Het verhaal beklijft. En dat is voor de makers een groot compliment.

Mark – Apocalypse Now (1979)

apocalypsenow-film-video-content

Apocalypse Now is dé film die hardnekkig blijft hangen bij mij. Oké, ik heb ‘m ook tien keer gezien. Omdat het eigenlijk helemaal geen film is over de Vietnamoorlog, maar eerder een psychologisch drama (wat weer mijn favoriete genre is). De film draait volledig om de zelfontwikkeling van hoofdpersonage kapitein Willard.

Wie is nou de held? En wie de tegenstander?

Willard wordt op geheime missie gestuurd om de gedeserteerde en volledig losgeslagen kolonel Kurtz uit te schakelen. Kurz wordt beschuldigd van wrede en ongeoorloofde praktijken. Hij voert met zijn eigen inheemse legertje een oorlog uit buiten het gezag van de Amerikaans legerleiding. Maar… wat is nu goed of kwaad? En wie is nou de ware vijand: Kurtz, de Vietcong, de Amerikanen, hoofdpersoon Willard of wij mensen?

De contentles die ik uit Apocalypse Now haal? Een verhaal wordt pas episch als je tijdens het verhaal gaat twijfelen wie nou de held en tegenstander is. Alleen dan maak je voor eeuwig indruk. Oh ja, langer is ook niet beter: de The Redux-hermontage (202 minuten!) die ik vorig jaar in de bioscoop zag, is beduidend minder dan het origineel. Dus: kill your darlings!

Marlous – Bohemian Rhapsody (2018)

film-content-poster-muziek

Ik keek deze film over rockband Queen zeker vier keer. De eerste keer was in de bioscoop, samen met een oud-collega die opgroeide in de jaren ‘70 en ‘80. Voor haar was de film één grote trip down memory lane. ‘O ja! Toen dit een hit was, ging ik net naar de middelbare school!’

Ik – geboren eind jaren ‘80 – kon me daar maar weinig bij voorstellen. Ik was bijna jaloers dat ik zelf nog niet op aarde was toen Queen de ene na de andere monsterhit scoorde. Het zette me ook aan het denken. Zou het bijna zes minuten durende nummer Bohemian Rhapsody vandaag de dag überhaupt ‘beklijven’ in een vluchtige streamingsdienst als Spotify?

Steek je verhaal in een nieuw jasje

Het antwoord op die vraag zal ik nooit weten. Wel is Bohemian Rhapsody inmiddels de op-een-na succesvolste bioscoopfilm in Nederland. En dat is bijzonder. Een verhaal uit de jaren ’80 spreekt veertig jaar later dus nog steeds aan. En blijf zelfs bij nieuwe generaties hangen: sinds de release van de film steeg het aantal gestreamde Queen-songs op Spotify met 333%. 70% van de luisteraars was onder de 35 jaar!

Wat ik hiervan leer? Dat je niet altijd een nieuw verhaal nodig hebt om je doelgroep aan te spreken. Misschien zijn de beste verhalen zelfs allemaal al een keer verteld. Dus steek je verhaal in een nieuw jasje. Zoek naar een nieuw format, een nieuw medium. Wie weet zingt jouw doelgroep dan straks ook uit volle borst mee met We Will Rock You.

Ruben – Call Me By Your Name (2017)

video-film-content-favorieten

Call Me By Your Name gaat over Elio. Tijdens een broeierige, Italiaanse zomer wordt hij verliefd op de oudere Oliver. Het is een verhaal over liefde, seksualiteit en jezelf leren kennen. Maar het is de sfeer die de film onvergetelijk maakt.

Misschien komt dat door de dromerige setting van de Noord-Italiaanse zomer. De getalenteerde acteurs. De euro-disco en klassieke muziek die de soundtrack vormen. Of toch door het hartverscheurende nummer Visions of Gideon dat de film afsluit.

We moeten online meer ruimte maken voor sfeer

Maar de sfeer in Call Me By Your Name is vooral onvergetelijk omdat al deze elementen de tijd krijgen om te schitteren. Er zijn scènes die niets aan het verhaal toevoegen. Die puur bedoeld zijn om een bepaald gevoel bij de kijker op te wekken. Als de film half zo lang was, stond het verhaal nog steeds als een huis. Maar het zijn juist de ‘lege’ scenes die Call Me By Your Name één van mijn favoriete films ooit maken.

Ik denk dan ook dat we in onze online content meer ruimte moeten maken voor sfeer. Tegenwoordig moet alles snel, flitsend, kort, bondig. Daardoor informeren we onze doelgroep misschien wel effectiever dan ooit. Maar beklijft het verhaal daardoor ook beter?

Bente – The Lord of the Rings (trilogie, 2001 – 2003)

lordoftherings-klassieker-film-favoriet

Uit verveling ging ik als negenjarig meisje mee naar The Lord of the Rings – The Return of the King. Gezellig met mijn vader en broer naar de bios. Het was Nieuwjaarsdag, ik was nog te jong om brak te zijn, wat moest ik anders met mijn tijd?

Ik begon, heel onconventioneel, met de derde en laatste film. Ook al snapte ik helemaal niets van sommige passages, ik was meteen verkocht. De spanning, de humor, de muziek (!). Oké, de film duurde wat lang (3 uur en 21 minuten), maar die tijd vloog voorbij. Dit was het begin van een jarenlange LOTR-obsessie.

Ook een verhaal over pensioenopbouw heeft een spanningsboog nodig

Het komt niet vaak voor, maar ik vind de films zelfs beter dan de boeken. Die zijn naar mijn mening te gedetailleerd. Achttien bladzijdes over één bos is echt te veel. De films zijn precies goed.

Maar wat maakt ze dan zo goed? Ik denk het epische. De fenomenale vechtscènes, de adembenemende landschappen en de continue spanning. Zulke epische content maak ik misschien zelf niet 1,2,3. Maar ik streef er wel altijd naar een spanningsboog in mijn verhalen te hebben. Ja, ook als het over pensioenopbouw gaat. Want als The Lord of the Rings me iets leert, is het dat alles mogelijk is 😉

Overige blogs

Kuinderbos door Marleen Annema

Staatsbosbeheer: “Natuur speelt de hoofdrol in onze contentstrategie”

Bij sommige merken zit duurzaamheid in het DNA. Deze betekenisvolle organisaties zetten wij in de spotlight. Hoe vertalen zij hun maatschappelijke missie naar aansprekende content?...

Lees verder...
Beklijver Ruben met zijn telefoon

Ruben… met het beeldscherm bloot

De hele dag krijgen we allerlei content voorgeschoteld. De telefoon is meestal hofleverancier. Wat is eigenlijk onze relatie met de telefoon? Welke apps gebruiken we zoal...

Lees verder...